Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2967 K.2025/4793

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında; dava konusu Sinop ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 4000 metrekare yüzölçümlü 43 parsel ve 2586 metrekare yüzölçümlü 47 nolu parsel sayılı taşınmazlar tarla vasfı ile davalıların Murisi ... adına tespit ve tescil edilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sonucu 47 parsel 160 ada 25 parsel numarası ile 2.619,38 metrekare yüzölçümünde tespit edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 47 ve 43 no.lu parselin orman kadastro çalışması ile kısmen orman olarak sınırlandırıldığını, fakat yapılan tapulama çalışması ile bu parsellere ... ve müşterekleri adına tarla vasfı ile tapu verilmiş olduğunun tespit edildiğini, taşınmazların kısmen orman sınırları içerisinde kaldığını belirterek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 47 parsel sayılı taşınmazın 02.12.2015 tarihli fen raporu ekindeki krokide (A1) ile işaretli 501,34 metrekare kısmının, 43 parsel sayılı taşınmazın ise tamamının tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli 2019/4367 Esas 2019/7227 Karar sayılı ilamıyla; davalılardan ...’nın dava konusu 47 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları yönünden: dosya içerisinde bulunan 01.11.2006 tarihli 8 sayfa no.lu orman kadastro çalışma tutanağındaki tarifte “383, kuzeydoğu yönünde düz hatlarla ilerlenerek 36 nolu parsel içerisinde 384 ve 37 nolu parselin köşesinde 385, 37 - 48 ve 47 nolu parsel sınırlarını takiple 47 nolu parselin batı sınırı üzerinde 386, güneydoğu yönünde düz hatlarla ilerlenerek 46 nolu parselin köşesinde 387 ,

80 ve 68 nolu parsel sınırlarını takiple 45 nolu parselin köşesinde 388, kuzeybatı yönünde düz hatlarla ilerlenerek 44 nolu parselin köşesinde 389, 44 ve 42 nolu parsel sınırlarını takiple 42 nolu parselin köşesinde 3" belirtilmiş olup, yine dosya içerisinde bulunan orman kadastro haritasında ise bu tariften farklı bir sınır belirlenmiş olup, bu durumda orman kadastro tutanakları ile orman tahdit haritası arasında çelişki olduğu anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere orman kadastro çalışma tutanakları ile tahdit haritasının çelişkili olması halinde orman sınır noktalarının tahdit haritasındaki yerine itibar edilmeyip, çalışma tutanaklardaki yön ve mesafe olarak tarif edilen yerlerine itibar edilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise uzman bilirkişilerin orman tahdit haritası ve tutanaklarını nasıl uyguladığı ve taşınmazın kesinleşen orman tahdidinde ne gibi işleme tabi tutulduğu net olarak anlaşılamadığı gerekçesiyle davalılardan ...’nın dava konusu 43 parsele ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün bu taşınmaz yönünden onanmasına, dava konusu 47 parsele ilişkin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu taşınmaz yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; dava konusu Sinop ili, ... ilçesi, ... köyünde kain bulunan 47 parsel yeni 160 ada 25 parsel sayılı taşınmazın 30.09.2022 tarihli raporda da belirtildiği üzere 498,46 m²lik kısmının orman, 2.120,92 m²lik kısmının ise orman sayılmayan yerden olduğunun tespit edildiği şeklindeki gerekçeyle Sinop ili, ... ilçesi, ... köyünde kain bulunan 43 no.lu taşınmazın tamamının Orman ve Orman Sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

hükmünün Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi Başkanlığının 05.12.2019 tarih, 2019/4367 Esas ve 2019/7227 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşıldığından bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile Sinop ili, ... ilçesi, ... köyünde kain bulunan 160 ada 25 parsel (eski 47 parsel) sayılı taşınmazın orman yüksek mühendisi ...'ın, ...'ün, ...'in ve harita yüksek mühendisi ...'ın müşterek imzalı 30.09.2022 tarihli raporunda 160/25A=498,46.m² ile belirtilen 498,46 m²lik kısmının orman vasfında yerler olduğu anlaşılmakla tapu kaydının iptaline,

498,46.m²lik kısmın dava konusu 160 ada 25 parsel (eski 47 parsel) sayılı taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek sureti ile Orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine, kalan kısmın kayıt maliki üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı ... İdaresi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre,

İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ...'nın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.