Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/2969 K.2025/851

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda; Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın usulden reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; Bursa ili Harmancık ilçesi Merkez mahallesinde bulunan 3013, 3029 ve 3047 parsel sayılı taşınmazların tarafların babalarının zilyetliğinde iken babalarının ölümü sonrası davalının ilerde kardeşlerine paylaşılmak üzere 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) kapsamında dava dışı İdare'den satın aldığını, kendisinin de taşınmazda payı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiş, davalı ise davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu, tapu iptali ve tescil davalarının kayıt maliki aleyhine açılması gerektiği, dava konusu taşınmazların dava dışı Bayram Çam adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, davacının istinaf isteği Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçeyle esastan reddedilmiş, davacı temyiz isteğinde bulunmuştur.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.