Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3260 K.2025/2032

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sırasında, İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 157 ada 20 parsel sayılı 111,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı" şerhi yazılarak, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 157 ada 20 parsel sayılı taşınmazın müvekkili olan davacının kullanımında olduğunu ileri sürerek, beyanlar hanesine davacının kullanıcı olarak şerh verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"Dava konusu yerin bahçe olarak davacı tarafça kullanıldığı, hava fotoğraflarının da bu durumu desteklediği, keza dinlenen tanık anlatımlarıyla taşınmazın davacının kullanımında olduğu hususların doğrulandığı" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 157 ada 20 parsel sayılı taşınmazın davacının kullanımında olduğunun tespitiyle, tapu kaydının beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"Davacının kadastro çalışmaları sırasında ve öncesinde dava konusu taşınmazda ekonomik amaca uygun olarak fiili zilyetliği bulunduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.