Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/328 K.2024/3912

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... ve davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine 25.07.2023 tarihli ek kararla, temyiz giderlerinin eksik ödendiği gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, iş bu ek karar davacı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro sırasında, Erzurum ili Aşkale ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 101 ada 64 parsel sayılı 33.954,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle ... adına; 105 ada 178 parsel sayılı 5.015,81 metrekare, 105 ada 180 parsel sayılı 1.384,09 metrekare,106 ada 42 parsel sayılı 6.254,21 metrekare, 106 ada 85 parsel sayılı 2.221,49 metrekare, 106 ada 122 parsel sayılı 4.996,40 metrekare, 120 ada 1 parsel sayılı 55,27 metrekare, 121 ada 4 parsel sayılı 209,56 metrekare, 137 ada 55 parsel sayılı 21,52 metrekare ve 109 ada 32 parsel sayılı 10.783,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle: Aşkale ilçesi Merkez ...

Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 101 ada 64 ve 176 parsel, 105 ada 116, 178 ve 180 sayılı parsel, 106 ada 42, 85 ve 122 parsel , 109 ada 32 parsel, 120 ada 1 parsel, 121 ada 4 ve 5 parsel, 137 ada 55 parsel sayılı taşınmazların müvekkili olan davacı ve davalıların ölü dedesi ve ölü babaannesi ... ve ... adına tespit ve tescil edildiğini, halbuki bu taşınmazların tamamının kök mirasçı ... tarafından sağlığında 12 Haziran 1978 tarihli köy senedi ile davacı ...'ın babası ...'a satıldığını, bu tarihten sonra babası ... tarafından, ölümünden sonra davacı ve mirasçıları tarafından bir fiil tasarruf edildiğini,

adına tespit yapılan ...' ın eşi olan ...'tan önce öldüğünden kök muris ... mirasçısı olamayacağını, taşınmazların tamamen kök muris ...' a ait olduğunu, kök muris ...'ın davalılarla beraber 3 çocuğundan biri olan davacının babası ...'ın 2007 yılında vefat ettiğini ve dava konusu taşınmazların çocuklarına intikal ettiğini, ...'ın diğer mirasçıları ve eşinin ise dava konusu taşınmazlardan davacı ... lehine feragat ettiklerini ileri sürerek, kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların davacı ... lehine tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş;

yargılama sırasında muris ... mirasçılarının davaya dahil edilmeleri üzerine mirasçılardan ..., ..., ..., ..., ..., miras haklarından ..., ..., ... ve ... lehine; ... ise, miras haklarından ..., ... ve ... lehine vazgeçtiğini beyan etmişler ve davalı ... 16.03.2009 tarihli celsede davayı kabul etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; " taşınmazların satış tarihine kadar değil, vefatına kadar ... tarafından kullanıldığı, ...'in vefatından sonra ... tarafından sürdürülen zilyetliğin mülkiyet hakkına dayanmadığı, feri zilyetlik olduğu, bu nedenle davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davayı kabul eden diğer davalı ... yönünden davanın kabulü ile ... mirasçıları adına, miras haklarından vazgeçme beyanları dikkate alınmak suretiyle payları oranında tesciline karar verilmesi gerektiğinin anlaşıldığı " gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş;

hükme karşı, davacı ... ve davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.07.2023 tarihli ek kararıyla, temyiz giderlerinin eksik ödendiğinden bahisle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ve iş bu ek karar, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından 1 haftalık kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir.

Muhtırada, hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalı ve yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu bağlamda ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi ile bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir.

Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 432 nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ...'a 12.07.2023 tarihinde Yargıtaya gidiş dönüş ile tebligat masraflarının yatırılmadığı belirtilerek, muhtıranın kendisine tebliğinden itibaren Kanunda belirtilen bir haftalık kesin süre içerisinde muhtırada belirtilen gider avansının dosyaya yatırılması gerektiği aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağı ihtarın içeren muhtıra düzenlenmiştir. Ne var ki; anılan muhtırada söz konusu masrafların nereye yatırılacağı açık bir şekilde gösterilmeyip " dosyaya yatırılması " şeklinde bir ifadeye yer verilmiş olması davacı tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra usulüne uygun olmadığı gibi, eksik giderler de kalem kalem belirtilmemiştir.

Bu durum karşısında, usulüne uygun olmayan muhtıraya dayalı olarak, davalcı ... tarafından gider avansının zamanında yatırılmadığından bahisle verilen, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 25.07.2023 tarihli ek karar usul ve Kanuna uygun bulunmadığından, ek kararın kaldırılmasına ve davacı ...’ın esas hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı ...’ın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.