Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3374 K.2024/7939

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

2022 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosu sonucu Ankara ili, Nallıhan ilçesi, Çayırhan Mahallesinde bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı olan eski 2220 parsel sayılı 1.252,10 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 541 ada 4 sayılı parsel altında 1.245,85 m2 yüzölçümüyle tespit edilmiştir.

Davacı vekili; uygulama kadastrosu esnasında müvekkiline ait taşınmazın yüz ölçümünün azaldığından bahisle tespite itiraz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; eski 2220 yeni 541 ada 4 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümündeki 6,22 m² lik azalmanın taşınmazın batı sınırındaki duvar ile doğusundaki yol sınırındaki duvarın güncelleme çalışmalarında sabit alındığı, söz konusu duvar ve yolun 1983 ve 1998 yılı hava fotoğrafları ile uyumlu olduğu aradaki farklılıkların ölçme cihazlarının hassasiyetinden kaynaklandığı,

3402 sayılı Kanun'un 22-a uygulaması ile elde edilen sınırların yenileme çalışmalarının mevzuata uygun olarak oluşturulduğu gerekçesi ile davanın reddine, dava konusu Ankara ili Nallıhan ilçesi Çayırhan Mahallesi (eski 2220) yeni 541 ada 4 parsel nolu taşınmazın güncelleme tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuru esastan reddedilmiş, davacı vekilince bu kez temyiz yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.