Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3483 K.2024/7960

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında, Ordu ili Ulubey ilçesi Şıhlar köyü/Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 263 parsel sayılı 600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1362 ada 24 parsel numarasıyla ve 263,34 metrekare yüzölçümlü olarak, eski 262 parsel sayılı 5.720,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 1362 ada 23 parsel numarasıyla ve 6.482,52 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili, vekil edeninin maliklerinden olduğu dava konusu 1362 ada 24 ve 23 parsel sayılı taşınmazların ortasından uygulama kadastrosu çalışmaları sırasında yol geçirildiğini, bahse konu yolun ilk tesis kadastrosu sırasında mevcut olmadığını belirterek, taşınmazlar arasında belirlenen yolun iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ile bilirkişi raporunda belirtildiği üzere yargılama konusu taşınmazların yenileme çalışması sırasında 1362 ada 23 ve 24 nolu parseller arasında yol olarak bırakılan kısmın (yolun) zeminde mevcut olmadığı, bu kısmın sınırları belirlenirken, yenileme çalışması sırasında sınırlandırma hatası, ölçü hatası gibi bir hata yapılmamış olup, ilk tesis kadastro paftasında yol olarak bırakılan kısmın yenileme çalışması sırasında da yol olarak bırakıldığı,

2011 yılına ait ortofoto haritada davaya konu olan yolun belirgin olmadığı ve hava fotoğraflarında dava konusu yerin yol olmadığı ve 1362 ada 23 ve 24 nolu parsellerin bir bütün oldukları hava fotoğraflarından yapılan değerlendirmeden tespit edildiği, yenileme kadastro çalışmalarında yapılan sınırlandırma ve ölçüsünün doğru olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebi esastan reddedilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.