Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/3944 K.2025/7038

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; bu kez kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine; dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Kadastro çalışması sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 124 58... parsel sayılı 1.980,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili 10.02.2016 tarihli dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek, tespitin iptaliyle taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden olmadığı ve davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Şöyle ki; mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler dava konusu taşınmazın dava dışı olan 109 parselle birlikte kullanıldığını, dava konusu yerin 109 parselde davalıya ait olan eve giden yol olarak kullanıldığını belirtmişler, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda da dava konusu yer üzerinde çayır otlarının olduğu ve ayrıca keşif tarihi itibariyle 19-20 yaşında 2 adet incir, 18, 19 yaşında 1 adet ceviz ağacının olduğu belirtilmiştir.

Dava konusu taşınmazın geçmişi itibariyle tarla vasfında kullanıldığına dair bir delil olmadığı gibi davalı tarafça ileri sürülen böyle bir iddia da yoktur. Parsel üzerindeki ağaçların yaşı da dikkate alındığında zilyetlikle kazanma koşullarının davalı yararına oluşmadığı açıktır. Bu sebeple Hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.