Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/395 K.2026/296

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro çalışmaları sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 104 parsel sayılı 13.096 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve sehven tescil edilmiştir.

...’nin ... aleyhine Kadastro Mahkemesinde açtığı dava derdest iken, ... ile ... arasında görülen Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.1990 tarihli ve 1989/593 Esas, 1990/97 Karar sayılı kararı ile taşınmazın ... adına hükmen tesciline karar verilmiştir. Daha sonra ...’nin davacı, ...’ün davalı sıfatıyla yer aldığı ... Kadastro Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 1994/6 Esas, 2013/204 Karar sayılı dosyasında; davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ...’nin temyiz itirazları üzerine Dairemizin 07.03.2022 tarihli ve 2021/11319 Esas, 2022/2001 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Onama kararı, karar düzeltme yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.

2. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; 104 parsel sayılı taşınmaza ilişkin müvekkillerinin mirasbırakanı ... lehine Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/593 Esas ve 1990/97 Karar sayılı kararı ile tescil hükmü kurulduğu ancak ... Kadastro Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 1994/6 Esas, 2013/204 Karar sayılı kararı ile önceki hükme aykırı olarak karar verildiğini ileri sürerek, ... Kadastro Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 1994/6 Esas, 2013/204 Karar sayılı kararının 104 parsel yönünden yargılamanın iadesi talebinin kabulüne ve mezkur taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; 104 parsele ilişkin kararın yerinde olduğunu, davacıların iddialarına konu davanın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, kendilerinin davasının ise Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, iddia ve savunmaya göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375. maddesinde yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin sınırlı sayıda düzenlendiği ve kıyas yoluyla genişletilemeyeceği, somut olayda 6100 sayılı Kanun'un 375. maddesinde sayılan hallerden hiçbirinin ve 6100 sayılı Kanun'un 376. maddesindeki istisnaların bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı ... ve arkadaşları vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; 104 parsel hakkında birbiriyle çelişen iki kesinleşmiş karar bulunduğunu, Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/593 Esas ve 1990/97 Karar sayılı kararıyla 104 parselin ... adına kaydının iptaliyle ... adına tesciline karar verildiğini, buna karşın Kadastro Mahkemesinin 1994/6 Esas ve 2013/204 Karar sayılı dosyada aynı parsel yönünden öncekine aykırı sonuç doğuran bir karar verildiğini, tarafların külli halef olduklarını ve çelişki sebebiyle yargılamanın yenilenmesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz yönünden; Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.1990 tarihli ve 1989/593 Esas, 1990/97 Karar sayılı tescil hükmü ile Ordu Kadastro Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 1994/6 Esas, 2013/204 Karar sayılı tespit gibi tescil kararı arasında çelişki bulunduğu iddiasına dayalı olarak, Kadastro Mahkemesi kararına karşı yargılamanın iadesi koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR