Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4111 K.2025/307

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eşyaların aidiyeti davasında yapılan yargılama sonunda İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 01.03.2024 tarihli ve 2022/3293 Esas,

2024/1272 Karar sayılı kararıyla adli yardım talebinin reddine karar verilmiş olup, iş bu karara karşı davacılar vekili tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 337/2 nci maddesi uyarınca Dairemize gönderilen dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili tarafından açılan elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eşyaların aidiyeti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulü kararına yönelik istinaf isteğinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan reddine dair kararın, davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, adli yardım talebinde bulunan davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı, gerekçesiyle davacılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ve iş bu kararın, davacılar vekili tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/2 nci maddesinde ″Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.″ hükmüne, aynı Kanun'un 334/1 inci maddesinde ise “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri uyarınca, adli yardım talebinin reddine itiraz dilekçesinde davacıların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı hususu da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.