Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4189 K.2025/239

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu neticesinde, 1569 ada 7 parsel sayılı 2.411,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde, "6831 Sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, rak Hazine adına bahçe niteliği ile tespit edildiği, üzerindeki bir katlı binanın 15 yıldan beri ... oğlu ... ve ... oğlu ... ve ... oğlu ...'un müşterek kullanımında olduğu" şerh verilerek,

bahçe niteliğinde Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra tarihinde 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun) gereğince 16.01.2014 tarihinde ... Belediye Başkanlığına satılmıştır.

Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 1569 ada 7 parsel sayılı taşınmazın sadece 250 m2'lik kısmının davalı ...'a ait olduğunu, 553,85 m2'lik kısmın gerçek hak sahipleri olan davacılara ait olduğunu ileri sürerek, davacıların gerçek hak sahipliğinin tespiti ile taşınmazın 553,85 m2lik kısmın davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu 1569 ada 7 parsel sayılı 2411,54 m2 yüzölçümündeki taşınmazın zilyetliğinin 465 m2' sinin müvekkili olan davalıya, 967,5 m2' sinin davacı ...'e ve 967,5 m2' sinin davacı ...'ya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "davalı vekilinin kısmi kabul içeren beyanlarına üstünlük tanındığı" açıklanarak, İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi, 1569 ada 7 parsel sayılı 2.411,54 m2'lik ...

Belediyesi adına kayıtlı olan taşınmazın beyanlar hanesinde kayıtlı olan "iş bu taşınmaz ve üzerindeki 4 katlı bina 15 yıldan beri ... oğlu ... ve ... oğlu ... ve ... oğlu ...'un müşterek kullanımındadır" muhdesat kaydına ilişkin olarak taraflar arasında oluşan muarazanın; bu parselin zemininin 465/2411,54 paylık kısmının hak sahibinin davalı ..., kalan 973,27/2411,54'er paylık kısımlarının hak sahibinin davacılar ... ve ... olduğunun tespitine ve ...

Belediyesince yapılacak satış işlemlerinin bu hisseler dikkate alınarak yapılması gerektiğine ve fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacılar vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, davacılar vekilinin ve dahili davalı ... vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili ve dahili davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.