Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/4406 K.2025/4584

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu İstanbul ili ... ilçesinde bulunan 7306 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zilyetliğini ...

26. Noterliği'nin 22.04.1994 tarihli ve 08987 yevmiye sayılı düzenleme şeklindeki satış vaadi sözleşmesi ile ...'dan satın aldığını ve taşınmazı fiilen kullanmaya başladığını, eklemeli zilyetlikle beraber zilyetlik süresinin yaklaşık 30 seneye yakın olduğunu, 555 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması ile 7306 ada 1 parsel olduğunu, yaklaşık 10.000 m²'ye yakın kesinti yapılarak Hazine adına kaydedildiğini, oysaki taşınmazın fiili ve hukuki zilyedinin müvekkili olduğunu belirterek,

dava konusu 7306 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, bu talebin kabul edilmemesi halinde tapu kaydının beyanlar hanesine müvekkilinin zilyet olduğu şerhinin düşülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.03.2018 tarihli dilekçesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi uyarınca davalı Hazine taraf olmaktan çıkartılarak, dava dilekçesinin davalı sıfatıyla ...'na tebliğine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazda başından beri herhangi bir zirai faaliyet yapılmadığı, imar ve ihya emarelerinin bulunmadığı, bir yerde zilyetlikten söz edilebilmesi için imar ve ihya edilmiş olması ve en az yirmi yıldır kullanılıyor olması gerektiği, kaldı ki taşınmazın tapu kaydı ve diğer tahsis belgelerine göre zaten zilyetlikle iktisabının da mümkün olmadığı gerekçeleriyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının incelenmesinde İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 7306 ada 1 parsel sayılı, 41.490,54 m²'lik mesahalı, arsa vasıflı taşınmazın 10.01.2008 tarihli satış sonucu tam hisse ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi adına kayıtlı olduğu, evveliyatında 1964 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 478.600,00 m²'lik olarak senetsizden mera vasfı ile ...

Köyü Tüzel Kişiliği adına tespitinin yapıldığı, kadastro tespitine yapılan itiraz sonucunda Kartal Tapulama Hakimliğinde dava açıldığı, dava takip edilmediğinden açılmamış sayıldığı ve kamu orta malları özel siciline mera vasfı ve 478.600,00 m² yüzölçümü ile ...

Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıt edildiği, 1974 yılında yapılan ifraz sonucu 833, 834 ve 835 parsel sayılı taşınmazların pilon yeri olarak, 836 parselin ise 478.559,00 m²'lik olarak oluşturulduğu, Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü'nün 04.10.1994 tarihli ve 1868 sayılı yazısı, Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün 02.03.1994 tarihli 1940 sayılı yazısı ve Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü, 1. Bölge Müdürlüğü'nün 31.10.1994 tarihli ve 1854 sayılı yazılarına istinaden düzenlenen tescil bildirimi ile 836 parsel sayılı taşınmazın 09.01.1996 tarihinde 478.559,00 m² ve arsa vasıflı olarak Hazine adına tescil edildiği, sonrasında da ... adına tescil edildiği,

imar uygulaması sonucu 7303 - 7306 adaların oluşturulduğu, davacı vekilinin istinaf sebepleri değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın ... ilçesi ... köyünde 766 sayılı Tapulama Kanunu'na göre yapılan tapulamada senetsizden mera vasfı ile tahdit ve tespit görüp özel siciline kaydedildiği, 09.01.1996 tarihinde de Hazine adına tescil edildiği, sonrasında da İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiği,

her ne kadar davacı tarafından taşınmazın 1994 yılında üçüncü kişiden satın alındığından bahisle iş bu dava açılmış ise de taşınmazın niteliği itibarıyla zilyetlikle iktisabının veya taşınmaz üzerinde zilyetlik şerhi oluşturulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.