KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2024/4502 E., 2025/221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
- Karar
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- İlk derece mahkemesi
- Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
418 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
Antalya ili Döşemealtı ilçesi .../... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 üncü Maddesi uyarınca 2012 yılında yapılarak itirazsız kesinleşen kullanım kadastrosu sonucunda, 379 ada 9 parsel sayılı 413,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanımsız olduğu" şerhi yazılarak, çalılık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.
Davacı ... dava dilekçesinde özetle; Antalya ili Döşemealtı ilçesi .../... Mahallesi379 ada 9 parselde kayıtlı bulunan ve 2/B olarak tabir edilen taşınmazın zilyetliğinin tarafına atalarından intikal ettiğini, taşınmazın kadastro ölçümleri sırasında kullanımsız olarak kayıtlara geçtiğini öğrendiğini, taşınmazın kendisine ait olduğunu, içerisinde zeytin ağaçlarının bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın kendisi tarafından kullanıldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda "... dava konusu yerin tespit tarihi ve 6292 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca lehine şerh talep eden davacının kullanımının 31.12.2011 tarihinden öncesinde mevcut olmadığı ..." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun HMK 353/(1)-b-1 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2024/4502, K. 2025/221, 16 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama