Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5056 K.2025/1621

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı ... ve ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Uygulama kadastrosu sırasında, Çanakkale ili Merkez ilçesi ... köyü/mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacılar murisi adına adına kayıtlı bulunan eski 530 parsel sayılı 5.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 171 ada 20 parsel numarasıyla ve 4.702,23 metrekare yüzölçümlü olarak, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan eski 503 parsel sayılı 10.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 171 ada 21 11.639,56 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacılar ..., ..., ... ve ..., dava konusu 530 parsel sayılı taşınmazda (170, 664, 701 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davalar hakkında Mahkemece tefrik kararı verilmiştir) yapılan uygulama kadastrosunun hatalı olduğunu beyan ederek, yapılan hatanın düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 22/A uygulaması sınırları ile 1968 yılı, 1974 yılı hava fotoğraflarının uyumsuz olduğu, davaya konu parselin komşu 171 ada 21 ile olan sınırında 689,50 m2 fark bulunduğu, tesis kadastrosuna en yakın tarihli hava fotoğrafında iki sınır arasında sabit sınır şeklinde bir emare olmadığı,

bu alanın çalılık olarak görüldüğü,bu nedenle geçerli sınır şeklinde alınması gerektiği, mahalli bilirkişilerin de hali hazırda zeytin ağaçları ve yolun bulunduğu kısımda eskiden pırnallık olduğunu soraki zamanlarda temizlendiğini belirttikleri, hava fotoğraflarından da tesis kadastrosundan sonra çalılıkların temizlenerek sınır oluştuğu ve şuanki hatalı olduğu tespit edilen sınırların tesis kadastrosu sırasında bulunmadığının 25-30 yaşlarındaki ağaç yaşlarından, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarından ve gerçeğin resmi olan hava fotoğraflarından görüldüğü üzere sabit olduğu,

tesis kadastrosu ve 22/A çalışmalarında gösterilen sınırların farklı renklerde aynı harita üzerinde çakıştırılarak incelendiği ve bu iki sınır hattının uyumsuz olduğu, bu uyumsuzluğun yukarıda açıklanan sebepten kaynaklandığı, 22/A çalışmasının 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi, Yönetmelik ve Genelge hükümlerine uygun olmadığının Yargıtay ve Bölge Adliye Mahkemelerinin yerleşik içtihatlarıyla uyumlu ve istenen tüm hususlara değinen bilimsel, ayrıntılı harita mühendisi bilirkişilerinin raporlarıyla ortaya konulduğu,

davacının yüzölçüm azalması ve sınırın düzeltilmesi taleplerinin davalı ... adına kayıtlı 171 ada 21 nolu parselden kaynaklandığı gerekçeleri ile davacıların davalı ... aleyhine açtıkları davanın kabulüne, davalı ... ve ... aleyhine açtıkları davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu (eski 503) yeni 171 ada 21 ve (eski 530) yeni 171 ada 20 nolu parsellerde, 22/A uygulama kadastrosunun iptaline, bilirkişilerin, 07.11.2022 tarihli raporlarında.

171 ada 21 nolu parselde yer alan, (A) harfi ile gösterilen 689,50 m2 alanın, bu parselden çıkarılarak, davacıya ait 171 ada 20 nolu parsele ilave edilerek, davalının parseli 171 ada 21 nolu parselin 10950,06 m2, davacının 171 ada 20 nolu parselinin 5391,73 m2 olarak tespit ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.