Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Yüreğir ilçesi, Esenler köyünde bulunan toplam üç parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Hazine, 25.06.2006 tarihli dilekçesinde bilirkişi raporlarında (A, B, C ve D) harfiyle işaretli yerlerin Hazine adına tescilini istemiştir.
Mahkemece. 19.12.2006 tarihli celsede davacı ...’ın davasının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 409. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verildikten sonra yargılamaya devamla Hazinenin davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 05.04.2022 tarihli ve 2021/8896 Esas, 2022/3295 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında.
“Mahkemece reddine karar verilen A bölümü bilirkişi raporunda A1 ve A2 olarak ikiye ayrılmış olup A2 bölümünün 52 nolu parsel içerisinde kaldığı tespit edilmiştir. Mahkemece sadece bu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi, A1 bölümü yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporunda (A1) harfi ile gösterilen bölümün Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu gerekçesiyle Hazinenin davasının kısmen kabulü ile 20.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A1) harfi ile gösterilen 7094 metrekarelik taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı-karşı davacı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına,
bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı Hazine vekili ve davalı ...
İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.