Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/511 K.2025/3169

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mersin Kadastro Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1973 yılında 766 sayılı Kanun kapsamında tapulama çalışması yapıldığı, 1981 yılında 6831 sayılı Orman Kanununun (6831 sayılı Kanun) 1744 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre orman kadastrosu yapıldığı ve 31.03.1982 tarihinde ilan edildiği, 1987 yılında 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik (2/B) madde uygulaması 31.03.1987 tarihinde ilan edildiği, yine 3402 sayılı Kadastro Kanununun (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesi kapsamında 2017 yılında kadastro çalışması yapıldığı kadastro çalışmasında, Mersin ili ... ilçesi ...

Mahallesi 1159 parsel, 11.308,80 metrekare yüz ölçümünde ve zeytinlik vasfındaki taşınmaz şahıslar adına tespit edilmiş olup, 12.01.2018-12.02.2018 tarihleri arasında askı ilanına çıkartıldığı, Kadastro Mahkemesine dava açıldığından kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, Mersin ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan 1159 nolu parselin 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro çalışmaları neticesinde davalı adına tespit edildiğini, yapılan bu tespitin usulsüz ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın zilyetlik edinim şartlarının oluşmadığından davalılar adına olan kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tespit ve tescilini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuştur. Dava, 3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, bununla birlikte dava konusu taşınmaz açısından davalı lehine imar ihya koşullarının oluşmadığından davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, yabani ağaçlar aşılanarak meyve ağacına dönüştürüldüğünden davalının taşınmaz üzerindeki muhdesatlara ilişkin haklarının zayi olmaması açısından kadastro komisyon tutanağının beyanlar hanesine şerh yazılmasına karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazın kesinleşen Orman Kadastro sınırları dışında olup taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşımadığı dolayısıyla orman olmadığının sabit olduğu, yine davalının dava konusu taşınmaz üzerinde kanunun aradığı anlamda imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarını sağlamadığı anlaşıldığına göre davanın kabulüne, taşınmazın taşlık ve çalılık vasfıyla Hazine adına tescili ile üzerindeki muhdesatların davalıya ait olduğuna dair şerh verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından taşınmazın beyanlar hanesine şerh verilmesi yönünden temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.