Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5248 K.2024/7781

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Tapulama çalışmaları sırasında, İstanbul ili Kağıthane Köyü çalışma alanında bulunan 2115 parsel sayılı 610,00 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra kadastro komisyon kararı ile bahçe olan vasfı mera olarak tashih edilerek ve beyanlar hanesindeki tüm şerhler silinmek suretiyle ... adına tesciline karar verilmiştir.

Davacı Hazine tarafından, söz konusu kadastro komisyon kararına karşı açılan dava sonucunda verilen 10.10.1995 tarihli ve 1995/18 Esas, 1995/24 Karar sayılı karar ile çekişmeli taşınmazın ekli krokide mavi ile işaretli olarak gösterilen kısmının çocuk bahçesi olarak belediye adına tesciline, diğer bölümler hakkındaki davanın reddi ile 2115 parsel sayılı taşınmazın İstanbul Belediyesi adına tesciline karar verilmiş ve hüküm, temyiz ve karar düzeltme incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Kağıthane ilçesi Hamidiye Mahallesinde kain kadastral 2115 parselin imar uygulaması ile 6873 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar olduğunu, taşınmazların malik hanesinin boş olduğunu ileri sürerek, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 715 inci maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 18 inci maddesi gereğince taşınmazların malik hanesinin Hazine adına doldurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... dava konusu kök 2115 parsel sayılı taşınmaz hakkında İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/18 Esas, 1995/24 Karar sayılı ilamı ile hüküm kurulduğu ve bu kararın kesin hüküm niteliğinde olduğu ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.