Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5499 K.2024/6619

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Antalya 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.03.2022 tarihli ve 2019/964 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın esasına ilişkin olarak;

davanın 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 12/3 üncü maddesine göre hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Antalya ili Aksu ilçesi Topallı köyü 924 parsel sayılı taşınmaz, 9.067 m2 yüzölçümü ile 2001 yılında Hazine adına orman vasfı ile tescil edilmiş olup, beyanlar hanesinde, “bu yer kullanımsızdır” ve “6831 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kalmaktadır” şerhleri bulunmaktadır.

Davacı ... vekili, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde “bu yer kullanımsızdır” şerhinin bulunduğunu, oysa taşınmazın uzun yıllardır vekil edeninin kullanımında olduğunu açıklayarak, vekil edeninin taşınmazdaki kullanımının tespitini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sonunda mahkemece; dosya içerisine getirtilen kayıtlara göre, taşınmazın çalılık alanda kaldığı, orman vasfı ile tescilli bulunduğu, 2002 ve 2021 yılına ait hava fotoğraflarına göre taşınmazın kullanımsız olduğu gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki "bu yer kullanımsızdır" şerhinin 2001 yılında kesinleşen kadastro tespiti sonucunda tapu kaydına işlendiği;

taşınmaz hakkında sonradan 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi uyarınca yapılmış bir kullanıcı güncelleme çalışması bulunmayıp, davacı tarafça 2001 yılında kesinleşen ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine konulan "bu yer kullanımsızdır" şerhinin iptali istenildiğine göre davanın kesinleşmiş bu kadastro çalışmasına itiraza yönelik olduğu ve dolayısıyla 3402 sayılı Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olup,

bu sürenin de kadastro tespitinin kesinleştiği 15.05.2000 tarihinde başlaması nedeniyle eldeki davanın açıldığı tarihte 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek ret kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.03.2022 tarihli ve 2019/964 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın esasına ilişkin olarak;

davanın 3402 sayılı Kanunu'nun 12/3 üncü maddesine göre hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olup, bu kez hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.