Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5574 K.2024/6618

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Devrek 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı davacılar vekili ile davalılardan Orman İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf taleplerinin esastan reddine, kamu düzenine aykırılık nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekilinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Zonguldak ili Devrek ilçesi Karşıyaka Mahallesi 250 ada 6 parsel ve 30 ada 159 parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla, 483,08 ve 5.249,94 m2 yüzölçümleri ile 2010 yılında Hazine adına orman vasfı ile tescil edilmiştir. Davacılar vekili, dava konusu 250 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile 30 ada 159 parsel sayılı taşınmazın 1110 m2 sinin uzun yıllardır vekil edenlerinin kullamında olduğunu ancak her nasılsa Hazine adına tescil edildiğini açıklayarak, 250 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile 30 ada 159 parsel sayılı taşınmazın 1110 m2’sinin tapu kaydının iptaliyle vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sonunda Mahkemece; davaya konu 250 ada 6 parsel ve 30 ada 159 parsel numaralı taşınmazların içinde bulunduğu eski 30 ada 55 parsel numaralı taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair Devrek Kadastro Mahkemesinin 11.06.1997 tarihli ve 1995/90 Esas, 1997/62 Karar sayılı kesinleşmiş kararı bulunduğu, davaya konu taşınmazların 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 1 inci maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu,

hal böyleyken dava konusu taşınmazların zilyetlik ile kazanıma tabi olmayan taşınmazlardan olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili ile davalılardan Orman İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, dava konusu taşınmazların imar sonucu geldikleri 30 ada 55 parsel sayılı taşınmaz davalılar Orman İdaresi ve Hazine tarafından açılan ve davacılar ... oğlu ... ile davacı ...'in eşi ...'in de taraf olduğu Devrek Kadastro Mahkemesi'nin 1995/90 Esas,

1997/62 Karar sayılı kadastro tespitine itiraz davası sonucu orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek orman vasfında davalılar adına tesciline karar verilen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen mahkeme kararı doğrultusunda tapuya tescil edildiği, eldeki dava dosyası ile Devrek Kadastro Mahkemesi'nin 1995/90 Esas, 1997/62 Karar sayılı dava dosyasının taraflarının, dava sebebinin ve konusunun aynı olması yani davacıların kendi adlarına tapuya tescilini istediği yer ile davacıların aleyhine tescil kararı verilen yer aynı olması nedeniyle kesin hüküm oluşturduğu, Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)

114/1-i fıkrasınca davanın kesin hüküm yönünden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesinin doğru olmadığı, dava, aynı yere ilişkin ve aynı sebepten yani dava şartı yokluğundan reddedildiğinden davalı taraflar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 nci maddesi uyarınca tek vekalet ücreti hükmedilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)

353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355. maddesinin birinci fıkrası ikinci cümlesi gereği resen görülen kamu düzenine aykırılık nedeniyle, Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2019/331 Esas, 2022/86 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş olup, bu kez hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.