Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5622 K.2025/2991

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili özetle; ... ili ... ilçesi ... köyünde kain 155 ada 4 (eski 1655) parsel sayılı adlarına kayıtlı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22-A maddesi çalışmaları sırasında eksik ölçüldüğünü, taşınmazın yüzölçümünün 15,37 metrekare azaldığını, komşu parsellerin yüzölçümlerinin arttığını ileri sürerek; dava konusu taşınmazdaki 15,37 metrekare eksikliğin taşınmaza eklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince "...Davacı Hazine'ye ait arsa niteliğindeki eski 1655 parsel, yeni 155 ada 4 parselin yapılan güncelleme çalışmaları ile yüzölçümümünün 124,34 metrekareden 106,97 metrekareye düştüğü, mahkememizce yapılan keşifte mahalli ve tutanak bilirkişilerinin zeminde görülen taş duvarın dava 155 ada 4 parsel ile davalı 155 ada 2 ve 3 parseli birbirinde ayırdığını ve doğru sınır hattından geçtiğini beyan ettikleri, fen ve jeodezi bilirkişilerince aldırılan bilirkişi raporlarında 1956 ve 1990 yılı hava fotoğraflarında belirgin sınır emrasine rastlanmadığı,

155 ada 4 parselde oluşan 15,37 metrekarelik azalmanın günümüz teknolojisi ile yapılan ölçüm ve hesaplama tekniklerinin, tesis kadastrosunda yararlanılan ölçüm ve hesaplama tekniklerinden daha hassas olmasından kaynaklandığı konusunda görüş bildirildiği..." gerekçesiyle Kadastro Müdürlüğü'ne açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, 155 ada 2 ve 155 ada 3 parsel malikleri aleyhine açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.