Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5684 K.2024/7342

Taraflar arasındaki taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcı şerhi konulması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde.

Mersin ili Yenişehir ilçesi Kocavilayet Mahallesinde yapılan kadastro çalışmalarında 11.12.2020 tarihinde düzenlenen 2/B madde uygulama tutanağı No:16'da 265 nolu parselin tamamının 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi kapsamına alındığını, evveliyatında tescil harici bırakılan alanda dahil taşınmazın Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, komisyonun tescil dışı alanın 2/B arazisi olarak belirlemesine bir itirazları bulunmamakla beraber tutanakta Parsel XX başlığı altında "...eskiden ... işgalinde olan daha sonra ise ...

Denizşgalinde bulunan kısmen zeytin dikilmiş ve fiilen buğday ekili tarla olarak ... tarafından kullanıldığı..." olarak tarif edilen yerin tutanakta kullanıcı adı olarak ... adına yazılmış olduğunu, yapılan bu kullanıcı tespitinin gerçek dışı olduğunu, esasen ...'in kullanıcısı olduğu arazinin 2010 yılında yapılan kullanıcı tespiti kadastro çalışmalarında 741 parsel olarak tespit olunduğunu, iş bu taşınmaz ile 741 parsel arasında dere bulunduğunu, ...'in derenin doğusunda kalan 741 nolu parselin kullanıcısı ve zilyeti olduğunu, derenin batısında ise ...'in hiçbir zaman kullanıcı ve zilyetliğinin söz konusu olmadığını,

bu hususun Mersin 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/405 Esas sayılı dosyasında yapılan keşifte dinlenen tanık beyanlarınca da doğrulandığını, ... adına yapılan tespite komisyon nezdinde 22.02.2021 tarihli ve 66129 nolu dilekçe ile de itiraz ettiklerini ileri sürerek, bu itibarla 741 parsel ile 589 parsel arasında bulunan ve 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddebi uygulama çalışmalarında parsel XX olarak tespiti yapılan taşınmazın ... kullanımında olduğuna ilişkin ibarenin tutanaktan çıkarılarak ...'nun kullanımında olduğu ibaresinin tutanağa yazılmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... davacının, dava ve talebinin Mersin ili Yenişehir ilçesi Gökçebelen Mahallesinde yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmalarında tespiti yapılan ve Parsel XX olarak adlandırılan taşınmazın tutanağında geçen '... eskiden ... işgalinde olan daha sonra ise ... işgalinde bulunan kısmen zeytin dikilmiş ve fiilen buğday ekili tarla olarak ... tarafından kullanıldığı ...' ibaresine ilişkin olduğunun anlaşıldığı,

davaya konu edilen kadastro çalışmaları 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi uyarınca yapılan orman sınırları dışına çıkarılma işlemlerinden ibaret olup yapılacak iş bu kadastro çalışmalarında her ne kadar yönetmelik gereği taşınmazın fiili işgalcilerine ilişkin ibareler yazılmış ise de esasen bunun 5831 sayılı Yasa kapsamında bir muhdesat ve hak sahibinin tespiti içermediği, iş bu orman sınırları dışına çıkarılan sahalarda kullanıcı ve hak sahipliğinin tespitinin bilahare kadastro müdürlüğünce 3402 sayılı yasanın Ek-4.

Madde kapsamında yapılacak, kullanım kadastrosu ile belirleneceğinden fiili işgalcilerin tespitine ilişkin tutanakta yazılı ibarenin iptali yönünden açılan iş bu davada davacı tarafın hukuki yararının bulunmadığı ..." gerekçesiyle, davanın HMK 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş;

hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.