Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5712 K.2025/6338

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesinde 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre 1964 yılında yapılan, 29.05.1965 tarihinde ilan edilerek kesinleşen Orman Kadastrosu bulunduğu, dava konusu 2 47... parsel sayılı taşınmazın 1985 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucu şahıs adına tescil edildiği, 24.04.2003 tarihinde davacı tarafından satın alındığı, 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulamasının 19.05.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davacının Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesi 2 47... parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın yaklaşık 1.800,00 metrekarelik bölümünün 19.11.2007 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sonucunda orman sınırlaması içine alındığını, taşınmazın orman olmadığını, kadimden beri tarım arazisi ve çiftlik olarak kullanıldığını ileri sürerek, taşınmazın orman tahdit ve tespit sınırları dışına çıkartılmasını, beyanlar hanesine işlenen "kısmen devlet ormanı sınırı içinde kalmaktadır." şeklindeki kaydın terkinini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın orman vasfında olduğu şeklinde rapor tanzim edildiği, dava konusu taşınmazın davaya konu olan kısmının orman vasfında olduğu belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi ek raporuna itiraz ettiklerini, Mahkemece itirazın dikkate alınmadığını, fen bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, taşınmazın tamamının hava fotoğrafı, memleket haritası, amenajman planında açıklık alanda kaldığını, taşınmazın tarla vasfında olduğu iddiasıyla ilk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 2 47... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede ilk orman kadastro çalışmalarının 1964 yılında yapıldığı, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının 1964 yılında yapılan tahdit çalışmasına göre orman sınırları içerisinde bırakıldığı, taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmadığı, Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ...

Mahallesi sınırları içinde bulunan ve henüz sınırlaması yapılmamış ormanların Orman Kadastrosu ile 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde çalışmalarına 2021 yılında başlandığı, 19.03.2004 tarihli ve 36 nolu "Sonuçlandırma Tutanağı" ile çalışmaların bitirildiği, 19.11.2007 tarihinde askı yoluyla ilan edildiği, dava konusu taşınmazın 1.664,97 metrekarelik kısmının orman tahdit sınırları içinde kaldığı, İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı gerekçeye göre vakıa ve hukuki değerlendirmede usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı belirtilerek,

davacı vekilinin istinaf başvurusunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.