Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/5996 K.2024/6954

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tashih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 03.10.2024 tarihli ek kararıyla, tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar tashih talep eden ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1972 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu Kahramanmaraş ili, Andırın ilçesi, Gökahmetli köyü, 556 parsel, 105600 m2 ve tarla vasfıyla ... ve ... adına ½ şer pay olarak tespit edilmiş, tespite Hazine, Orman İdaresi ve gerçek kişinin itirazı üzerine komisyon tarafından itirazların reddine karar verilmiş ve Komisyon kararı üzerine Hazine/Orman İdaresi tarafından dava açılmıştır.

Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince Hazine ve Orman İdaresinin davasının reddine, ... ve ... ölü olduğundan tespitin iptaline ve mirasçılar adına tespite karar verilmiştir. Kararın Hazine ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi tarafından 04.06.1992 tarihli ve 1992/1202 Esas, 1992/2694 Karar sayılı ilam ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Mahkemece 07.11.2000 tarihli ve 1995/264 Esas, 2000/262 Karar sayılı ilam ile; davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın orman olarak tesciline, (B) harfi ve (C) harfi ile belirtilen kısımların ise ... ve ... mirasçıları adına tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13.02.2001 tarihli ve 2001/57 Esas, 2001/1104 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş ve Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmadığından hüküm 07.12.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Tashih talep eden ..., ... mirasçısı olan annesi...’nin hükümde gösterilmediğini ve annesine pay verilmediğini belirterek tashih talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 03.10.2024 tarihli ek karar ile, hükmün kesinleştiği ve hükmün icrasının tamamlandığı, bu aşamadan sonra istenilen tavzih ya da tashih taleplerinin 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 304 ve 305 inci maddeleri gereğince değerlendirilemeyeceği, talepte bulunan ...'nin tashihi istenilen yargılamanın tarafı olmadığı, yargılamanın tarafı olmayan kişilerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 ve 305 inci maddeleri hükümleri gereği tavzih ya da tashih talebinde bulunmasının mümkün olmadığı,

tashih talebine konu istemin hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hata istemine ilişkin olmadığı, hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların sınırlandırılması veya değiştirilmesi niteliğinde olduğu ve tashih ile hükmün bu şekilde değiştirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle ...'nin tashih talebinin reddine karar verilmiştir.

Tashih talep eden vekili; ek kararın hatalı olduğu, mirasçılık belgesinden anlaşılacağı üzere tashih talep edenin taraf sıfatının bulunduğu, mirasçılık belgesi doğrultusunda yeniden paylaşım yapılması gerektiği ileri sürülerek karar temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, hükmün tashihini düzenleyen 304/1 inci maddesi uyarınca, "Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir." hükmünü düzenlemiştir.

İlk Derece Mahkemesince Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü Maddesinde belirtilen "Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez." hükmü gereğince taraflara tebliğ yapılmadan ek karar verilmesi usulü eksiklik ise de; esasen tashih istemi, kendisine hisse verilmeyen...'nin miras payının verilmesi istemine yönelik olduğu ve maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin olmadığı,

tashih istemine konu hususunun usulüne göre açılıp taraf teşkili sağlanacak ayrı bir davada ileri sürülmesi gerektiği anlaşılmakla, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup tashih talep eden vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.