Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6156 K.2025/3496

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

....................................Mahallesinde bulunan dava konusu 1239 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, 4706 sayılı Hazineye ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunda Değişiklik yapılması Hakkında Kanun'un (4706 sayılı Kanun) Geçici 18. maddesi hükümleri uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 4.934,32 metrekare yüzölçümü ile arsa niteliğinde, beyanlar hanesinde, 1 derece Askeri Yasak Bölge İçerisinde kaldığı ve 4706 sayılı Kanun'un Geçici 18. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-4. maddesi kapsamında oluştuğu yazılı olarak, yine, muhdesat bilgilerinde, 23.04.2015 tarihinde Bişar oğlu ... kullanımda olduğu ve betonarme evin Bişar oğlu ...'a ait olduğu belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili, dava konusu 1239 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davalının zilyet olarak tescil edildiğini ancak söz konusu taşınmaz üzerinde davacı ... davalının 1/2 oranında birlikte zilyetliğinin 23.04.2015 tarihinde ve öncesinden beri mevcut olduğunu belirterek, tapu kütüğünün beyanlar hanesinde davacı ... davalının kullanıcı olarak tescil edilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, dava konusu taşınmazı kendisinin satın aldığını ve 1995 tarihinden beri tek başına kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafça taşınmazın davalı ile birlikte 23.04.2015 tarihinde ve öncesinden 1/2 oranında zilyet olduğu hususlarının ispatlanamadığı, davacının dava konusu taşınmaza zilyet olduğuna ilişkin başkaca delil sunmadığı, davacı tanıklarının 25.03.2022 tarihli celsede tanıklık yapmaktan çekindikleri, keşifte dinlenen tanıklar her ne kadar önceden taşınmazın davacı ... davalı tarafça ortak alındığını iddia etmiş iseler de; davacı tarafça taşınmazın ortak satın alındığına ilişkin herhangi bir belge, senet gibi başkaca bir belge sunulmadığı,

keşif de dinlenen tanık beyanlarında davalının dava konusu taşınmazda ikamet ettiği ve halen fiilen kullandığı, ancak davalının şehir merkezinde yaşadığının sabit olduğu gerekçeleri ile, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.