Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6456 K.2024/7259

Taraflar arasında görülen 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun) uyarınca bedelsiz iade ve tazminat davasında yapılan yargılama sonunda İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup,

Mahkeme hükmüne karşı davalı Hazine vekili ile davacılar vekili tarafından katılma yoluyle istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiş, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 01.10.2024 tarihli Ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin 01.10.2024 tarihli Ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, yeniden yargılama yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğine göre, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 353/1.a-6 ncı maddesi gereğince verilen karar kesin niteliktedir.

Buna göre, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.10.2024 tarihli Ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ; Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

427,60 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,