Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/6591 K.2025/7097

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Kayseri ili ... ilçesi .... köyünde bulunan 1 17... parsel sayılı taşınmazın krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün müvekkilleri ve öncesinde murisleri tarafından uzun süredir tarım arazisi olarak kullanıldığını, ancak kadastro çalışmaları sırasında yeterli araştırma yapılmadığından ... adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazda zilyetliğin 1979 yılında terk edildiği, keşif esnasında kullanım sınırlarının belirgin olmadığı, üzerinde kendiliğinden yetişen ağaçlar ve mera otları bulunduğu, arazinin 1979 yılından sonra ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılmadığı, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazları birbirinden ayıran doğal ya da yapay bir sınırın olmadığı, davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz iktisabına dair şartların oluşmadığı, davaya dahil edilen ... ve ...

Belediye Başkanlıklarının yasal husumeti bulunmadığı gerekçeleriyle, bu davalılar yönünden davanın husumet nedeniyle, davalı ... yönünden ise esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporlarına, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların ortak beyanlarına göre, taşınmazın davacıların murisinden kalan yer olduğu ve önceleri ilkel metotlarla sürülüp işlendiği ancak makineli tarıma geçildikten sonra taşınmazın 1979 yılında terk edildiği ve bu güne kadar da kullanılmadığı, jeodezi mühendisinin sunmuş olduğu rapora göre 1999 yılından önce taşınmazın terk edildiği, tarımsal faaliyet yapılmadığı ve taşınmazın boş ve doğal görünüm kazandığı, parsel üzerinde taş ve küçük kayalıklar bulunduğundan dolayı imar ihyanın hiç bir zaman tamamlanamamış olduğu,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 976. maddesine göre fiili hakimiyetin geçici nitelikteki sebeplerle kullanılmaması veya kullanma olanağının ortadan kalkmasının zilyetliği sona erdirmeyeceği, ancak iradi terkin zilyetliği sona erdireceği, zilyetliğin jeodezi raporuna göre 1999 yılı öncesinde terk edildiği, beyanlara göre arazinin 1979 yılından sonra ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılmadığı, komşu taşınmazlar senetsizden tescil edilmiş olup dava konusu taşınmaz yönünü gösteren bir belge de bulunmadığı,

dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmediği, İlk Derece Mahkemesinin toplanan deliller ile ulaşılan sonuca uygun hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.