Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2024/887 K.2025/1602

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili 19.04.2012 havale tarihli dilekçesinde özetle; 2007 yılında yapılıp 14.03.2008-14.04.2008 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında Eşme ilçesi ... köyü 101 ada 28 parsel sayılı 20.165,61 m² yüzölçümündeki taşınmazın, senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tespit edildiğini, ancak taşınmazın yamaç eğimli vaziyette boş olduğu, davalının veya herhangi bir kişinin davaya konu bu parselle alakası olmadığını belirterek davalı kişi yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşulları oluşmadığı iddiasıyla taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2021/12763 Esas, 2022/6866 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında; “Mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın 5-10 yıldır davalı tarafından sürüldüğü ve öncesinde ham toprak olduğunu belirtmişlerdir. Ayrıca orman ve ziraat bilirkişi raporunda da taşınmazın zirai amaçlı olarak kullanıldığına dair emare olmadığı ifade edilmiştir. Bu durumda, davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda uzman ziraat ve orman bilirkişi raporlarına göre davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Eşme ilçesi Bozlar köyü 101 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.