Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1483 K.2025/2788

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanun'un (22/A) maddesi gereğince yapılan çalışmalarda; Amasya ili ... ilçesi ... köyü 133 ada 3 parsel 445,87 m2 Ahşap ev ve arsası vasfıyla 16.07.2013 tarihinde ... adına tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili; dava konusu 133 ada 3 parsel taşınmazın bulunduğu ... köyünde yapılan Orman Kadastrosu ve (2/B) uygulamasının 21.06.2010 tarihinde kesinleştğini, dava konusu taşınmazın bu çalışmalarda orman tahdit sınırı içinde kaldığını, orman sayılan yerlerden olduğunu bu nedenle dava konusu taşınmazda orman tahdit sınırları içinde kalan kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davalı tarafından yapılan orman tahdit çalışmaları neticesinde taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına itiraz edilmediği, orman sınırları içindeki yerlere ait tapuların hukuki değerini yitireceği, bu yerler orman sınırları dışına çıkarılsa bile tapuda malik görünenler adlarına değil, Hazine adına çıkarılacağı, ormandan yer kazanılamayacağı, fen bilirkişisi raporunda taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 226,48 m²’lik kısmının kesinleşen Orman Kadastrosu alanı içerisinde kaldığı,

yapılan keşif sonrasında alınan teknik ve orman raporlarında bu kısmın öncesinin orman olduğu ve çevresinin ormana sınır olduğunun tespit edildiği, sekileme yapılarak kullanıldığı, ve sekilemenin yeni olduğu, zilyetlikle iktisap edilecek yer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Amasya ili ... ilçesi ... köyü 133 Ada 3 Parsel sayılı taşınmazın 30.11.2021 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 226,48 m²’lik alanın tapu kaydının iptaline, “orman vasfı” ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli Amasya ili ... ilçesi ... köyü 133 Ada 3 Parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydı üzerinde bulunan kamu haczi,

haciz ve benzeri tüm şerhlerin ve beyanların kaldırılmasına, İcra İflas Kanunu'nun 28. maddesi gereği hüküm özetinin Amasya Tapu Müdürlüğüne bildirilmesine, 30.11.2021 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokisinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun gerektirici nedenlere, çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmının kesinleşen tahdit içinde kaldığının anlaşılmasına,

orman sayılan taşınmazlar üzerindeki mülkiyeti kısıtlayıcı her türlü şerh ve sınırlı ayni haklarında terkininin gerekmesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde usul kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...'ın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)

353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir. Bu kez davalı ... Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunun (22/A) maddesi gereğince yapılan çalışmalarda; Amasya ili ... ilçesi ... köyü 133 ada 3 parsel 445,87 m² Ahşap ev ve arsası vasfıyla 16.07.2013 tarihinde ... adına tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili; dava konusu 133 ada 3 parsel taşınmazın bulunduğu ... köyünde yapılan Orman Kadastrosu ve (2/B) uygulamasının 21.06.2010 tarihinde kesinleştğini, dava konusu taşınmazın bu çalışmalarda orman tahdit sınırı içinde kaldığını, orman sayılan yerlerden olduğunu bu nedenle dava konusu taşınmazda orman tahdit sınırları içinde kalan kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davalı tarafından yapılan orman tahdit çalışmaları neticesinde taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına itiraz edilmediği, orman sınırları içindeki yerlere ait tapuların hukuki değerini yitireceği, bu yerler orman sınırları dışına çıkarılsa bile tapuda malik görünenler adlarına değil, Hazine adına çıkarılacağı, ormandan yer kazanılamayacağı, fen bilirkişisi raporunda taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 226,48 m²’lik kısmının kesinleşen Orman Kadastrosu alanı içerisinde kaldığı,

yapılan keşif sonrasında alınan teknik ve orman raporlarında bu kısmın öncesinin orman olduğu ve çevresinin ormana sınır olduğunun tespit edildiği, sekileme yapılarak kullanıldığı, ve sekilemenin yeni olduğu, zilyetlikle iktisap edilecek yer olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Amasya ili ... ilçesi ... köyü 133 Ada 3 Parsel sayılı taşınmazın 30.11.2021 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 226,48 m²’lik alanın tapu kaydının iptaline, “orman vasfı” ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli Amasya ili ... ilçesi ... köyü 133 Ada 3 Parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydı üzerinde bulunan kamu haczi,

haciz ve benzeri tüm şerhlerin ve beyanların kaldırılmasına, İİK’nun 28. maddesi gereği hüküm özetinin Amasya Tapu Müdürlüğüne bildirilmesine, 30.11.2021 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokisinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nce dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmının kesinleşen tahdit içinde kaldığının anlaşılmasına,

orman sayılan taşınmazlar üzerindeki mülkiyeti kısıtlayıcı her türlü şerh ve sınırlı ayni haklarında terkininin gerekmesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde usul kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...'ın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir. Bu kez davalı ... Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Dosya ve Uyap Sistemi kapsamında yapılan inceleme neticesinde; dava konusu 133 ada 3 parselin 16.07.2013 tarihinde yapılıp kesinleşen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (22/A) maddesi kapsamındaki çalışmalar öncesinde 985 parsel olduğu, bu taşınmazın davalı ... tarafından 22.04.2013 tarihinde ...'ten satın alındığı tespit edilmiştir. Davacı ...

İdaresince dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde 6831 sayılı Kanununa göre Orman Kadastrosu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik (2/B) uygulama çalışmalarının 22.12.2009 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği ve taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığından bahisle tapu iptal ve tescil talebinde bulunulduğu, bu talep karşısında her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davalı tarafından Orman Kadastro çalışmalarına itiraz edilmediği,

30.11.2021 tarihli fen bilirkişi raporunda taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 226,48 m²'lik kısmının orman sınırları içinde kaldığının belirlendiği belirtilerek davanın kabulüne bu kısmın tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline ve Bölge Adliye Mahkemesince de davalının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmişse de dava konusu eski 985 parsele ilişkin önceki malik ... tarafından Amasya Kadastro Mahkemesinin 2010/1 Esas ve 2010/37 Karar sayılı dosyasında Orman Kadastrosuna itiraz edildiği ve davasının kabulüne karar verilerek bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 07.04.2011 tarihli 2011/313 Esas ve

2011/4056 Karar sayılı ilamı ile esası yönünden onandığı tespit edilmiş olup, Mahkemece bahsi geçen bu dosya eldeki dosya arasına getirilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddia edilen dava konusu yerle aynı yer olup olmadığı, tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek iddia ve savunmalar çerçevesinde araştırma inceleme yapılması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.