Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1572 K.2025/5651

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

... ili ... ilçesi ... Mahallesi 3 42... parsel sayılı taşınmaz, susuz tarla vasfında davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili; dava konusu 3 42... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili yapılan kadastro tespitinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, davalının dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığını, dava konusu yerin orman vasfı olma ihtimalinin de mevcut olduğunu belirterek yapılan tespitin iptali ile Hazine adına (taşınmaz hangi vasıfta ise (Orman, ham toprak, hali arazi vb.) tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava dilekçesine cevap sunmamıştır.

Mahkemece; dava konusu yerin mera sayılan alanlardan olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 3 42... parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile mera özel siciline yazdırılmasına karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.