Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/1634 K.2025/5643

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sonucunda, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 11 66... nolu parsel sayılı 187,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 4706 sayılı Kanuna eklenen Geçici 18. madde ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 4. maddesi hükümlerine göre; Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, özel kanunlara göre değerlendirilmesi gereken yerlerden olmadığı, üzerinde herhangi bir daimi ve ayni hak tesis edilmediği, çalışma alanı içerisinde orman bulunmadığı belirtilerek ve beyanlar hanesine 2. derece askeri yasak bölge içerisinde kaldığına dair şerh verilmek suretiyle, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 11 66... parsel sayılı taşınmazın fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, mahkemenin görevsizliği ve yetkisizliği yönlerinden itiraz ettiklerini, davanın ... Kadastro Mahkemelerinde açılması gerektiğini, 30 günlük askı ilan süresinin geçtiğini, 10 yıllık süre geçtiği için tespitten önceki sebeplere dayanılamayacağını, eda davası açılması gereken hallerde mevcut davanın açılmasının usule aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu ... ili ... ilçesi ...

Mahallesi 11 66... parsel sayılı taşınmaz 04.04.2015 tarih ve 6645 sayılı Kanun'un 29. maddesiyle 4706 sayılı Kanuna eklenen Geçici 18. maddesi (TKGM 2015/3 Genelge) ve 3042 sayılı Kanun'un Ek-4. maddesi kapsamında kalan yerlerden olduğundan Hazine adına tescil edildiği, muhtesata ve kullanıma dair herhangi bir beyan kaydı içermediği, yapılan ölçümler esnasında taşınmazın toplam yüzölçümünün 187,87 m² olarak belirlendiği, hali hazırda davacının fiilen kullanımında olan alanın 187,87 m²den ibaret olduğu,

davacı tanıklarının ve mahalli bilirkişinin yeminli beyanlarının davacının beyanlarıyla örtüştüğü, yapılan araştırmalarda başkaca birilerinin bu taşınmaz üzerinde zilyetlik iddiasının olmadığı, davalı Hazineye ait olan dava konusu taşınmazın kullanıcısının fen bilirkişisinin raporunda tespit edilen tarihten beridir davacı olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, itiraz ettiklerini ancak İlk Derece Mahkemesince itirazının değerlendirilmediğini belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; dava konusu taşınmaz üzerinde davacının kullanım hakkının olup olmadığına ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR