Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/182 K.2025/7692

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 10... parsel sayılı 177,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Tapulama Kanunu'na göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında, tapulama sınırı içinde cebel olarak kadastro harici bırakılan yerlerden olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8. maddesine istinaden 2015 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kesinleşen ormanların dışında, ormanlara bitişik alanda kaldığının belirlendiği belirterek ve irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa vasfıyla ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... ili... ilçesi ... köyünde bulunan 1 10... parsel numaralı 177,99 m² yüzölçümlü taşınmaz, geçici 8. madde ile yapılan tespitten önce 1965 yıllarındaki tapulama çalışmalarında “orman olduğu gerekçesiyle” tescil harici bırakıldığını ileri sürerek, davalılar adına olan tespitin iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " dava konusu taşınmazın orman sayılan ve Devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden, orman parselinden açma olmadığı, orman içi boşluk ya da açıklık olmadığı, 4753, 56 18... sayılı Kanunlar uyarınca mera tahsisi yapılmadığı, dava konusu taşınmazın köy içi yerleşim birimleri içerisinde bulunan tüm tapulu arsa vasfındaki parsellerle bir benzerlik gösterdiği,

taşınmazın kuzey sınırında bulunan 1 10... parsel numaralı meradan gerek toprak yapısı, topoğrafik yapı, eğim ve gerekse üzerindeki yabani ot türleri bakımından farklılık içerdiği ve meradan net bir şekilde ayrılmış olduğu, kuzeyinde bulunan mera parselinden, hatta mera parseli sonrasında bulunan orman parselinden topoğrafik yapı, eğim, bitki örtüsüyle ayrıştığı gibi güneyinde kalan köy ile mera parselinin sınırını belirleyen köy tarafındaki arsa vasıflı parsellerle de aynı özellikte bulunduğu,

davalıların hayvancılıkla uğraştıkları ve yaklaşık 30 yıldan beri taşınmazın küspelik olarak kullanıldığı" gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; her ne kadar taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de söz konusu karar kanun ve usule aykırı olduğunu, kanunun aradığı anlamda zilyetlikten kazanım için kolayca tarım yapılması mümkün olmayan toprakta oldukça güç ve zahmetli ve gider gerektiren bir uğraş verilmiş olması gerektiğini, yoksa sadece ham toprağın sürülmesi ya da taşları temizlenmiş bir yerde ağaç dikilmesi,

bina ve duvar yapılması emek ve masraf gerektirmesine rağmen imar ve ihya sayılmayacağını, dava konusu taşınmaz üzerinde bu tür faaliyetlere rastlanmadığı gibi taşınmazın tarımsal amaçlı kullanılmadığını, arsa olarak kullanımın kanunun edinim için getirdiği amaca aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR