Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/2042 K.2025/5676

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 02.04.2024 tarihli ve 2022/6878 Esas, 2024/2264 Karar sayılı ilamıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı ... vekili

tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olup karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, bilahare davalı ... vekili harcın iadesi talebinde bulunması üzerine, işbu talebin İlk Derece Mahkemesince ek karar ile reddine karar verilmiş, ... vekili tarafından ek kararın temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ...

Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 306 parsel sayılı 12.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1 02... parsel numarasıyla ve 11.004,15 metrekare yüzölçümlü olarak, eski 305 parsel sayılı 4.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1 02... parsel numarasıyla ve 4.092,29 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 304 parsel sayılı 10.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1 02... parsel numarasıyla ve 9.389,41 metrekare yüzölçümlü olarak;

... adına kayıtlı bulunan eski 299 parsel sayılı 11.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1 02... parsel numarasıyla ve 10.426,29 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 301 parsel sayılı 9.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1 02... parsel numarasıyla ve 8.824,09 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 302 parsel sayılı 9.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1 02... parsel numarasıyla ve 8.533,51 metrekare yüzölçümlü olarak;

... adına kayıtlı bulunan eski 303 parsel sayılı 9.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 1 02... parsel numarasıyla ve 8.593,46 metrekare yüzölçümlü olarak kadastro komisyon kararlarıyla tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında müvekkili adına kayıtlı bulunan eski 305 (yeni 1 02... ) ve 306 (1 02... ) parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin taşınmazların sınırında bulunan yol ile komşu 1 02... , 301, 302, 3 03... parsel sayılı taşınmazlarda kaldığını ileri sürerek, dava açmıştır.

Davalı ... ve arkadaşları vekili cevap dilekçesinde; uygulama kadastrosu öncesinde taşınmazların kadastro tespitlerinde yapılan hatalar nedeniyle taşınmazın sınırında bulunan kadim yolun paftasında dava konusu 299 parsel sayılı taşınmaz içerisinde gösterilmesi, dava konusu 3 05... parsel sayılı taşınmazların mesahalarının ise paftada zemindeki kadim yolu da aşacak şekilde büyük yansıtılması nedeniyle, bu aykırılığın giderilmesi için ...

Kadastro Müdürlüğü tarafından 06.04.2006 tarihinde 41. madde gereğince teknik hataları düzeltme formu ile düzeltildiğini, düzeltme işlemine karşı 3 05... parsel malikleri tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/615 Esasına kayden açılan davanın reddine karar verilerek düzeltme işleminin kesinleştiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili, davalı ... ve arkadaşları vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda;

"dava konusu parseller ve komşu parsellerin tesis kadastrosu pafta ve teknik evraklarından belirlenen geometrik şekilleri, uygulama kadastrosu sonucu belirlenen parsel sınırları üzerine uygulandığında, tesis kadastrosu parsel köşe noktaları ile uygulama kadastrosu ile belirlenen parsel sınır köşe noktalarının kullanılan ölçü tekniği ve 1/5000 olan pafta ölçeği hassasiyetinde genel olarak uyumlu olmakla beraber, davacı 3 05... parsel sayılı taşınmazların güney sınırında yer alan yol cephesinde 1,5 metre ila 2 metre civarında yanılma sınırını aşan farklılıklar bulunduğu,

bu parsellerde teknik evrakına göre (A) ve (B) ile gösterilen kısımda farklılık olduğundan 22/2-a uygulaması ile geçerli sınır tipinde yapılan sınırlandırmanın teknik evrakı ile uyumlu olmadığı; dava konusu parsellere 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 41. maddesi hükümleri doğrultusunda 06.04.2006 tarihli teknik hatalar düzeltme formu düzenlenerek, aralarından geçen yolun zemin kullanımına uygun olmadığı ve ilk tesis kadastrosundan bu yana sınırları değişmeyen taşınmazların kadastral paftasının yanlış olduğu gerekçesiyle, mevcut zemin durumuna göre 41. madde uygulama raporunun tanzim edildiği,

bu hususta yapılan incelemede, dava konusu parsellerin paftasında ölçü ve tersimat hatası bulunmamakla beraber, parsellerin teknik evrakına göre oluşturulan geometrik şekillerin bilgisayar ortamında hesaplanan alanları ile tapu alanları mukayese edildiğinde, davacı 305 ve davalı 301 nolu parseller hariç diğer dava konusu parsellerin teknik evrakından hesaplanan alanı ile tapu alanı arasında yanılma sınırının üzerinde fark bulunmadığı,

ancak yapılan 41 uygulaması ölçü, hesaplama ve tersimat hatasına göre değil, yolun fiili durumuna göre sınırlandırma hatası kapsamında yapılmış olup, ölçü, hesap ve tersimat hatası bulunmayan yol hattında, 41. madde uygulama yönetmeliğinin 8. maddesinde belirtilen sınırlandırma hataları kapsamında kalıp kalmadığı yönünde yapılan incelemede, bu maddenin (a), (c), (ç), (d) ve (e) fıkralarında belirtilen unsurların tamamen dışında kaldığı;

yapılan tüm inceleme, uygulama, ölçü ve hesaplamalar sonucunda, 1 02... (eski 304), 304 (eski 303), 303 (eski 302), 302 (eski 301) ve 301 (eski 299) nolu parsellerin dava konusu olan sınırlarında 22/2-a uygulaması neticesinde alınan komisyon kararı ile geçerli sınır tipine göre belirlenmiş olmasının yönetmelik ve genelge hükümlerine uygun olduğu ancak davacıya ait 1 02... (eski 305) ve 305 (eski 306) nolu parsellerin güneyinde yer alan yol ile olan sınırlarında 22/2-a uygulaması neticesinde geçerli sınır tipine göre yapılan sınırlandırmanın yönetmelik ve genelge hükümlerine uygun olmadığı" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,

dava konusu 1 02... , 301, 302, 3 03... parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline; dava konusu 1 02... ve 330 parsel sayılı taşınmazların uygulama komisyon tespitlerinin iptali ile 04.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 121,30 metrekarelik taşınmaz bölümünün 1 02... parsel sayılı taşınmaza, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 455,70 metrekarelik taşınmaz bölümünün ise 1 02... parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle 1 02... parsel sayılı taşınmazın 11.459,85 metrekare, 1 02... parsel sayılı taşınmazın ise 4.213,59 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya tesciline karar verilmiş;

hüküm, davacı ... vekili, davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş. Dairemizin 02.04.2024 tarihli ve 2022/6878 Esas, 2024/2264 Karar sayılı ilamıyla. İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı ... vekili

tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olup karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş; bilahare davalı ... vekili tarafından harcın iadesi talebinde bulunulması üzerine, işbu talebin İlk Derece Mahkemesince ek karar ile reddine karar verilmiş ve işbu ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili; İlk Derece Mahkemesince verilen 2021/406 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararın taraflarınca temyiz edildiğini, temyiz incelemesi sonrası Dairemizin 2024/4732 Esas, 2024/7463 Karar sayılı ilamıyla; 891,50 TL peşin harcın mahsup edilmesine karar verilmiş olduğu halde mahsup edilmediğini, söz konusu peşin harcın taraflarına iadesi için yazı yazılmasını Mahkemesinden talep etmiş, bu talebin İlk Derece Mahkemesince ek karar ile reddedilmesi üzerine işbu ek kararın temyizine ilişkin yapılan incelemede; talebin niteliğine göre verilen hükmün kazai nitelikte olmadığı, dolayısıyla temyizi kabil bulunmadığı belirlenmiş ve belirlenen bu sonuca göre davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.