Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/2222 K.2025/4385

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu İstanbul ili ... ilçesi ... Mahallesi 251 ada 4 parsel sayılı 18.009,91 m² mesahalı tarla vasıflı taşınmaz 11.12.1934 tarihli ve sıra 1702, cilt 61 sahife 71'de kayıtlı tapu kaydına istinaden 30.10.2018 tarihinde Hazine adına tespit edilmiş, tespit tutanağının beyanlar hanesinde "iş bu parsel 3. Havaalanı proje alanında kalmaktadır", "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır" ve "iş bu parsel 20 yılı aşkın süredir ölü ... mirasçıları tarafından kullanılmaktadır" şerhleri tesis edilmiştir.

Davacı Hazine vekili; çekişmeli taşınmazda şerh sahiplerinin kullanımlarının bulunmadığı ve taşınmazın hava limanı proje alanında kaldığın belirterek, kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda.

"2005, 2006, 2009 ve 2013 yıllarına ait ortofoto haritalarında davaya konu taşınmazın kısmen tarım arazisi özelliğini koruduğu, taşınmazın güney kısmının madencilik faaliyeti yapılanda kaldığı, 2017 yılına ait ortofoto haritasında ise taşınmazın tamamının İstanbul Havalimanı projesinde kaldığı ve topografik yapısının değiştiği, keşifte alınan beyanlardan taşınmazın müteveffa ... tarafından kullanıldığı anlaşıldığından" Hazinenin davasının reddine karar verilmiş; hüküm Hazine vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda, "dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun’un 9. maddesinin 2. bendi ile; "bu Kanun'a göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmünün getirildiği anlaşılmakla davacı Hazinenin davasının usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa ilişkin inceleme yapılarak davanın esastan reddine karar verilmesi doğru olmadığı;

bir kısım davalılar vekilinin istinaf talebi değerlendirildiğinde ise her ne kadar davalılar vekilince taşınmazın müvekkilleri adına tesciline karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar istinaf edilmiş ise de; davalılar tarafından açılmış usulüne uygun bir dava olmadığı, kaldı ki dava konusu taşınmazın niteliği ve davanın zilyetlik şerhine ilişkin olduğu nazara alındığında bir kısım davalılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı Hazine vekilinin istinaf talebinin ise; davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgı ile yazılı şekilde karar verildiği anlaşıldığından,

davacı vekilinin istinaf talebinin gerekçe yönünden kabulü ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2maddesi gereğince kararın kaldırılarak davanın usulden reddine, hükmün diğer kısımlarının aynen tekrarına ilişkin şekilde hüküm tesis edilmiş; davacı Hazine vekilince iş bu karar temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.