Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/223 K.2025/3896

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkili olan davacı adına kayıtlı bulunan .....................köyünde kain 111 ada 3 parsel sayılı 1.728,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın kadastro güncelleme çalışmaları sonucunda 1.916,83 metrekare yüzölçümlü olarak kaydedildiğini, davalı adına kayıtlı (eski 111 ada 1 parsel sayılı 1.157,62 metrekare) taşınmazın ise 1.172,97 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edildiğini, parseller arasındaki sınırın yanlış belirlendiğini ileri sürerek, tespit edilecek fazlalık kısmının tapu kaydının iptali ile kadimden beri kullanılan şekline uygun olarak davacı adına tapuda tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... bilirkişilerin 111 ada 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar arasında belirgin bir yol veya sınır ve benzeri görünmediğini, bu kısmın kimin kullanımında olduğuna dair belirgin bir emare tespit edilemediğini tespit etmiş oldukları,

yine raporda 1951 ve 1990 yılına ait hava fotoğrafının zemindeki sabit noktalardan faydalanılarak kadastro projesi ile çakıştırılması sonucunda hava fotoğrafı görüntüsünde dava konusu yol ve parseller arasındaki sınırın genişliği ve hava fotoğrafının küçük ölçekli olması ve tespiti istenilen yerin bu ölçeğe karşılık çok küçük bir alana isabet etmesi nedeniyle 111 ada 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar arasında belirgin bir yol sınır vb. görülmemiş olup, bu kısmın kimin kullanımında olduğuna dair belirgin bir emare tespit edilemediği, bu itibarla davacının davasını ispat edemediği ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;

hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.