Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/264 K.2026/3

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, Şırnak ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 2 42... parsel sayılı 12.005,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle susuz tarla vasfıyla ... kızı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın önceliği, hakim vasfı, toprak niteliği ve bitki örtüsü bakımından Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, eski tarihli hava fotoğrafları, gizli memleket haritaları ve dava konusu taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tutanakları ile dayanağı olan belgeler getirtilip uygulandığında da dava konusu taşınmazın niteliği itibariyle davalı yararına kazanıma elverişli yerlerden olmadığı ve dolayısıyla özel mülkiyete konu edilemeyeceğini, taşınmazın kazanımına ilişkin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17. ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesinde öngörülen koşulların davalı lehine gerçekleşmediğini belirterek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Hazinenin açmış olduğu davada herhangi bir delile dayanmadığını, müvekkilinin dava konusu taşınmazı aralıksız ekip biçtiğini, müvekkilinin ve üstsoyunun dava konusu yeri 100 yıllardan bu yana kullandığı ve ekip biçtiğini, bu sebeplerle açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ... köyü 2 42... parsel sayılı taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğu, orman sayılan yerlerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Şırnak ili ... ilçesi ... köyü 2 42... parsel sayılı taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, imar ihya edilmediği, üzerinde muhtelif sayıda mazı meşesi, palamut meşesi ile karaçalı türünde bitki örtüsü bulunduğu, eğiminin %10-60 arasında değişiklik gösterdiği, taşınmazın orman ile çevrili olduğu ve ormanın devamı niteliğinde olduğu belirlendiğine göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırmalara dayalı olarak çelişkili bilirkişi raporları hükme esas alınarak karar verildiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede terör olayları olduğu bu nedenle güvenlik nedeniyle boşaltıldığını, komşu taşınmaz hakkında dava açılmadığını, taşınmaz orman sayılmayan yerlerden olduğunu ve imar ihya edildiği halde aksi yönde karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman olup olmadığına ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR