Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/3024 K.2025/5116

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar Hazine ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar Hazine ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım kadastrosu sırasında Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi ... ada ... ve ... parsel nolu taşınmazlar, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi kapsamında kaldığından Hazine adına Orman sınırı dışına çıkarıldığını, ... evlatları ..., ..., ..., tarafından kullanıldığı beyanlar hanesine şerh verilerek tapuya tescil edilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davacılar taşınmazlar üzerindeki kullanım şerhinin iptali ile adlarına şerh verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, dahili davalı Hazine ve ... vekili tarafından yalnızca yargılama giderlerine yönelik olarak istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl davanın yalnızca Kadastro Müdürlüğüne yöneltilerek açılarak yargılama sırasında Hazinenin davaya dahil edilmiş olması karşısında hakkında husumetten ret kararı verilen Kadastro Müdürlüğü lehine ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve hakkında usulden ret kararı verilen Kadastro Müdürlüğünün yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru olmadığı ve birleşen davada dava sadece gerçek kişiler aleyhine açılmış olsa da kanun gereği malik olan Hazineye yöneltilmesi gerekmesi nedeniyle davaya dahil olan

Hazinenin yasal hasım olduğu gerekçesi ile aleyhine yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğine yönelik olarak istinaf talebinde bulunulmuş ise de 25.06.2021 tarihli dilekçe ile davanın reddini savunduğu anlaşıldığından Hazine aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinde isabetsizlik yoktur ancak 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan Hazineden harç tahsiline karar verilmesi doğru olmadığından davalılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ancak yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden yargılama giderleri yönünden düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş,

hükme karşı davalılar Kadastro Müdürlüğü ve Hazine vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup dahili davalı Hazine ve ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.