Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/444 K.2025/1433

Taraflar arasında taşınmazın 2/B niteliğiyle orman sınırları dışına çıkarılması ve tapu iptali ve tescil talebine ilişkin yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davacının uzun yıllardır İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, Hekimbaşı Devlet Ormanı 82 nolu bölme içerisinde yer alan 1.800 metrekare yüzölçümlü taşınmazı tarım arazisi olarak kullanmakta olduğunu, ancak, bu alanın 2/B uygulaması kapsamında kendi adına tescil işlemleri yaptırmak amacıyla başvuru yapacağı sırada, söz konusu yerin 2/B arazisi olarak kaydedilmediğini ve bu alanın Hazine adına orman arazisi olarak kaydedildiğini öğrendiğini,

taşınmazın orman vasfını yitirdiğini ve 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 11 inci ve 12 nci maddeleri uyarınca davacının zilyedinde olduğunu belirterek davanın kabulü ile davacının zilyedi olduğu dava konusu Ümraniye Hekimbaşı Devlet Orman alanı 82 nolu bölme içerisinde yer alan 2299 adadaki 1.800,00 metrekare alanlı taşınmazın orman vasfını yitirdiğinin ve 2/B vasfında bulunduğunun tespitine ve davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; dava konusu 1.800,00 metrekarelik alanın 19.10.2021 tarihli krokili fen raporunda sarı renk ile boyalı (A) harfi ile gösterilmiş olduğunu ve tamamının Hekimbaşı Devlet Ormanı içerisinde kaldığını, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olmadığını, orman sınırları dışına çıkarma işleminin Hazine adına olacağı ve davacının dava hakkı bulunmadığı, İdareyi zorlayıcı nitelikte karar verilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili; davacının taşınmazla ilgili doğrudan satış başvurusu yaptığını, ancak taşınmazın Hazine adına kayıtlı olmaması sebebiyle sonuçlandırılamadığını, 1.800,00 metrekare ölçümüne sahip taşınmazın, orman vasfını yitirmiş olduğunu, davanın da orman vasfını kaybeden alanın durumunun hukuken tespiti olduğunu, taşınmazın davacı tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığını, davacının uzun yıllar önce dava konusu alanın bitişiğinde ev inşa ederek yaşadığını belirterek kararı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi raporunda, dava konusu, İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, Hekimbaşı Mahallesi 2299 ada 9 parsel numaralı taşınmazın Hekimbaşı Devlet Ormanı sınırlarında kaldığının bildirildiği, davacının dava konusu yaptığı fen bilirkişi krokisinde (A) harfiyle gösterilen toplamda 1.800 metrekarelik alana ilişkin, dava konusu yapılan yerin tamamının orman sınırları içinde kaldığının kabulü halinde 6831 sayılı Kanun'un 2/B uyarınca orman sınırları dışına çıkarma işleminin Hazine adına olacağı, davacının dava hakkı bulunmadığı,

3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamındaki 2/B sınırına göre dava konusu yerin orman sınırları dışında kalan kısmına ilişkin kullanım kadastrosu yapılması hususunda İdareyi zorlayıcı nitelikte karar verilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf iddialarıyla kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.