Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/5502 K.2025/6889

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tavzih talebi hakkında yapılan yargılama sonucunda; tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Davalılar ... ve ... vekili tavzih talepli dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince dava konusu Mersin ili ... ilçesi ... Mahallesi 1752 parsel sayılı taşınmazın ... ve ... adına tarla vasfıyla tespit ve tesciline şeklinde karar verildiğini, kararın onanarak 03.07.2024 tarihinde kesinleştiğini ancak, hükümde hisse oranları belirtilmediğinden tapu müdürlüğünün tescil işlemini yapmadığını, müvekkillerinin kendi aralarında rıza-i taksim anlaşması yaptıklarını, dilekçe ekinde sundukları rızai taksim sözleşmesi krokisine göre taşınmazın hisseleri oranında müvekkilleri adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararında; "...Mahkemenin 05.04.2018 tarihli hükümde dava konusu Mersin ili ... ilçesi ... Mahallesi 1752 parsel sayılı taşınmazla ilgili hüküm kurulduğu, kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği, tavzih talep eden tarafından sunulan kroki uyarınca talep edilmiş ise de yargılama aşamasında değerlendirilmeyen rızai taksimin hükmün kesinleşmesiyle birlikte Mahkememiz tarafından dikkate alınamayacağı..." gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş; ek karar, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ek kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 05.08.2025 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.