Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/6854 K.2026/329

Taraflar arasındaki derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Temyiz Edilemeyen Kararlar" başlıklı 362. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin, "Kira ilişkisinden ... ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden ... diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4. maddede gösterilen davalar ile (23.6.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

Açıklanan kanun maddeleri ve davanın niteliğine göre temyiz istemine konu davanın temyizi kabil olmayan davalardan olduğu belirlenmiş ve belirlenen bu sonuca göre davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.