KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2008/12462 E., 2010/1403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Karar Tarihi
- 27.11.2006
- Suç
- Taksirle yaralama ve ölüme neden olma
- Hüküm
- 765 sayılı TCK’nın 455/2-son, 59, 72, 40, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6183 sayılı Kanunun 51. maddeleri gereğince mahkumiyet
- Temyiz Edenler
- Sanıklar müdafileri
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
4786 sayılı Kanun ile 647 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 5. fıkra hükmü ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda öngörülmediği gözetilmeden anılan madde ile uygulama yapılması,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gecikme zammına ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.03.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2008/12462, K. 2010/1403, 2 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama