Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2008/18295 K.2010/7948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Manavgat Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2000 gün ve 1999/660 esas-2000/8 karar sayılı ilamı ile verilmiş ve infaz edilmiş olan mahkûmiyet hükmü nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın, cezaevi müdür odasının camını kırması eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nın 516. maddesinin 2. fıkrasının 4806 sayılı Kanunla değişik son cümlesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, hukuki durumunun ve lehe yasa değerlendirmesinin buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hakaret suçunun mağduru yönünden, gerekçeli karar başlığı ve gerekçe bölümünde asıl mağdurların adları yazılmasına rağmen, hüküm kısmında tanıkların mağdur olarak adlarının yazılması suretiyle karışıklığa neden olunması,

3- Sanık müdafiin 26.12.2007 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında, 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin uygulanıp uygulanmaması hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

4- 765 sayılı TCK'nun 71. maddesi uyarınca sanığa verilen hapis cezalarının toplanmaması,