Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/10033 K.2011/2692

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in sabıka kaydındaki mahkumiyet ilamının infaz tarihi araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının "450 TL" yerine " 900 TL" olarak fazla tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.04.1990 gün ve 1990/93-117 sayılı Dairemizce de kabul edilen kararında belirtildiği üzere, 2245 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 516. maddesinin ilk fıkrası dışında kalan ve 7 bent halinde sayılan hallerde, eylemin özelliğine, zararın ağırlığına, zarara uğrayan şeyin önem ve değerine nazaran 1 yıl ile 7 yıl arasında etkin bir ceza yaptırımına bağlanmak istenmiş olmasına, böyle bir düzenleme yapılırken TCK'nın 522. maddesindeki cezayı ağırlaştırıcı nedenler yetersiz görülerek maddenin kendi içerisinde yeni ağırlaştırıcı sebepler konularak özel olarak düzenlenmesi karşısında, temel cezanın

maddede öngörülen ölçütler gözönüne alınarak takdir ve tayin edileceğinin ve maddenin ilk fıkrası hariç diğer fıkralar ile ilgili olarak hafif ve pek hafif sayıldığı hallerde 522. maddesinin uygulanabileceği, zararın pek fahiş kabulu halinde 522. madde ile artırım yoluna gidilemeyeceğinin gözetilmemesi,