Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/211 K.2010/12023

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Üst Cumhuriyet savcısının CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra olan temyiz talebinin, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyizine gelince;

a- Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere göre sanığa isnat edilen ve suç oluşturduğu kabul edilen eylemin karar yerinde gösterilmesi ve bu hususun gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun şekilde eski hükme gönderme yapılarak hüküm tesisi suretiyle, Anayasanın 141, CMK'nın 34, 23. maddelerine muhalefet edilmesi,

b- 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,