Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/3339 K.2011/209

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan cezanın TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince arttırıma tabi tutulmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş mahkumiyeti açıklanmaksızın salt mükerrir olduğundan bahisle hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken anılan kanunun 53/1-a, b, d, e bentlerinde yazılı hakları hapis hali sona erinceye kadar, 53/1-c maddesinde yazılı hakları ise koşullu salıverme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak,

"sanığın dosyada bulunan ilamlardan geçmiş mahkumiyetlerinden en ağırının 17.02.2005 tarihinde kesinleşmiş bulunan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2003 gün ve 2002/520 esas-2003/217 sayılı kararıyla Yağma suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 497/1. maddesi ile verilen 5 yıl 6 ay hapis cezası olduğunun anlaşılması nedeniyle hakkında TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,