Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/13673 K.2012/4098

zarar verme Hüküm : 1- TCK’nın 265/1, 53/1, 58/7. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK’nın 125/3-a-4, 43/2, 53/1, 58/7. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK’nın 152/1-a, 53/1, 58/7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Birden fazla polis memuruna hukuki anlamda tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanıklar hakkında aynı neviden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezaların TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek mercii 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup anılan maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı Kanunun 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olabileceğinin gözetilmemesi,