Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/14479 K.2011/2558

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca hükme karşı müracaat olunabilecek kanun yolu süresinin başlangıç tarihinin kararda açıkça belirtilmemesi ve müdafii ile temsil edilmesine rağmen yokluğunda verilen kararın sanık ...’un dosyadaki eski adresine gönderilmesi sebebiyle de usulsüz olduğu anlaşılan tebligat karşısında, sanık ... müdafilerinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmedilen cezaların süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ... müdafileri, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafinin duruşmalı inceleme isteklerinin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... (...) ... hakkındaki hükme yönelen temyize gelince:

Dosya kapsamına ve özgeçmiş raporunun içeriğine göre sanık ... hakkındaki mevcut yargılamanın en önemli delili olan sözkonusu özgeçmiş raporunun 1995 yılında sanık tarafından örgüte verildiğinin anlaşıldığı, sanık hakkında örgüt üyesi olma suçundan 20.05.1998 tarihli iddianame ile açılıp Diyarbakır 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 21.05.2002 tarih ve 1998/130 Esas,

2002/188 sayılı kararı ile eylemin mevcut delillere göre silahlı terör örgütüne yardım suçu aşamasında kaldığı gerekçesiyle 4616 sayılı Kanun uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi ile sonuçlanan davanın suç tarihi olarak gösterilen 14.05.1998'den sonra sanığın örgütsel faaliyetinin sürdüğü ve silahlı terör örgütünün üyesi olduğuna dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine,

“...suçun sübutuna neden olan esas delilin sonradan ele geçen ve dosyamıza konu olan özgeçmiş raporu olduğunun değerlendirilmesi sonucu mükerrer yargılamanın söz konusu olmadığı” şeklindeki hatalı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,