Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/16749 K.2012/5301

1- TCK'nın 142/1-a, 143, 58/6-7, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 116/4, 58/6-7, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 152/1-a, 58/6-7, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın en ağır cezayı içeren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla mahkumiyetin tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından sanığın dosyada bulunan ilamlardan geçmiş mahkumiyetlerinden en ağırı olan 18.04.2003 tarihinde kesinleşmiş bulunan Hopa Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2002 tarih ve 2001/53 - 2002/294 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan dolayı verilen 8 yıl 9 ay 18 gün hapis cezası dışındaki mahkumiyetlerinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, sanık ... hakkında ise hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Sanık ...'ün yüklenen suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin olarak;

Görevlilerce saat 07.45'te mesaiye geldiklerinde hırsızlığın yapıldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece sayılan saatte işlendiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan ve şüpheden de sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılarak sanık ... hakkında fazla ceza tayini,

c) Sanık ... hakkında tekerrüre esas en ağır cezayı içeren mahkumiyeti yerine birden fazla mahkumiyetinin esas alınması suretiyle hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,