KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2010/18611 E., 2012/5492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında;
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
a) TCK'nın 265/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 125/3-a, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 265/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 152/1-a, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet TCK'nın 125/3-a, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca makhumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların yargılama konusu suçların yasal tanımında yer alan hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini iki kamu görevlisine karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşullarının oluştuğu, bu itibarla görevli memura hakaret suçu ile görevi yaptırmamak için direnme suçlarında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi ayrıca görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması, yine hakaret
suçunun alenen işlenmiş olmasına rağmen temel cezadan TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması ve bu suçtan uygulanan maddedeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçların niteliği hükmolunan cezaların türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2010/18611, K. 2012/5492, 25 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama