Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/2020 K.2010/4607

2-Sanık ... hakkında: TCK'nın 314/3, 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1-3, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 3-Sanık ... ve ... hakkında: TCK'nın 314/3, 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1-3, 58/9, 63, 6136 sayılı Kanunun 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9, 54, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 4-Sanık .... ve ... hakkında: TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 31/3, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar ..., ..., , ... haklarındaki hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Gerekçeli karar başlığına sanık ...'in adı ve soyadının nüfus kaydına aykırı olacak şekilde "...." sanık ...'nın soyadının "....." olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanıkla.... ile ... hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/2. maddesi gereğince tayin olanan temel adli para cezasının 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, örgütün yurtdışındaki kamplarına adam götürme ve örgüte ait silahları taşıma eylemleri nedeniyle örgüt adına suç işlemeleri nedeniyle TCK'nın 220/6. maddesi yollaması ile 314/2. maddesinden hüküm kurulması gerekirken 220/7. maddesi yollaması ile 314/2. maddesinden hüküm kurulması yapılan uygulama karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ile ... hakkındaki hükme ilişkin temyize gelince;

Sanıkların örgüte sempati duymaları dışında örgütle organik bağ içine girdiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli inandırıcı ve kesin delil elde edilemediğinden beraatleri yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,