Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/2359 K.2011/30446

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin zararının giderilmemesi ve sanıkların kasıtlı suçtan sabıkalı olması karşısında CMK'nın 231/5. madde ve devamı fıkralarının sanıklar hakkında uygulanma olanağı bulunmadığından tebliğnamedeki 2 numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, şikayetçi tarafından bar olarak işletilen binaya girerek içerideki bir kısım malzemeleri yakmak suretiyle binaya da zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 152/2-a maddelerine uyan "yakarak mala zarar verme" ve aynı Kanunun 170/1-a maddesinde yazılı "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması” suçlarını oluşturduğu, fikri içtima nedeniyle TCK’nın 44. maddesi uyarınca sanıkların bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yakarak mala zarar verme ve yangın çıkarmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından dolayı ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar olabileceğinin gözetilmemesi,