Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/2722 K.2012/1370

2- TCK'nın 106/1, 43, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 151/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın yüklenen mala zarar verme suçunu işlediği konusunda mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- TCK'nın tehdit suçunu düzenleyen 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde yaptırım olarak hapis cezası öngörüldüğü halde temel cezanın adli para cezası olarak tayini,

3- Tayin edilen gün adli para cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4- Adli para cezalarının hesaplanmasında arttırım ve indirimlerin birim gün sayısı üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

5- Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, kanuna aykırı;

6- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek tehdit suçundan sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,